Cele i zadania Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca.

Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca oddany jest ochronie życia i godności ludzkiej na całym świecie, szerząc w ten sposób ideę pokoju.

 Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża powstał w Genewie w 1863 roku z inicjatywy Henry Dunanta, świadka dramatycznej bitwy pod Solferino w 1859 roku. Podczas wojny o zjednoczenie Włoch, armia cesarstwa Austrii i armia włoska wspomagana przez wojska francuskie, stoczyły całodniową bitwę,  w której zostało zabitych, rannych lub zaginęło około 40 tys. żołnierzy. Wojskowa służba medyczna praktycznie wówczas nie istniała, na skutek czego cierpienia rannych żołnierzy były potworne. Wielu z nich umierało nie doczekawszy się pomocy.  Wstrząśnięty tymi wydarzeniami młody Szwajcar Henry Dunant wraz z czterema innymi wpływowymi obywatelami swego kraju utworzył Międzynarodowy Komitet Pomocy Rannym, który następnie przekształcono w Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża.

Obecnie MKCK działa na podstawie własnego statutu oraz przepisów prawa międzynarodowego zawartych przede wszystkim w konwencjach genewskich z 1949 roku i ich protokołach dodatkowych. Komitet składa się wyłącznie z obywateli szwajcarskich. Pełni rolę neutralnego pośrednika  w międzynarodowych i wewnętrznych konfliktach zbrojnych oraz prowadzi akcje humanitarne niosąc pomoc ofiarom tych konfliktów. Delegaci MKCK odwiedzają jeńców wojennych i więźniów politycznych, sprawdzają  warunki przetrzymywania osób internowanych. Pomagają w łączeniu rozdzielonych przez wojnę rodzin i pośredniczą w wymianie wiadomości rodzinnych. Organizują konwoje z pomocą humanitarną i przywracają zaopatrzenie ludności w wodę. Prowadzą szpitale i wytwórnie protez. Są wszędzie tam, gdzie toczą się konflikty zbrojne.

  Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca (do 1991 roku zwana Ligą) została powołana do życia w 1919 roku. Zrzesza wszystkie stowarzyszenia krajowe Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Jest ich obecnie na świecie 175. Federacja zachęca do tworzenia nowych stowarzyszeń, a wszystkie już istniejące wspiera i koordynuje ich działalność, zwłaszcza w przypadku klęsk żywiołowych. Pomaga też uchodźcom i osobom wysiedlonym.
Stowarzyszenia Krajowe Czerwonego Krzyża lub Czerwonego Półksiężyca działają w swoich krajach zarówno w czasie pokoju, jak i podczas konfliktów zbrojnych.
Zajmują się promowaniem zdrowia i oświaty sanitarnej, niosą pomoc ludziom chorym, starym i niepełnosprawnym łagodząc ich cierpienia. W wielu krajach prowadzą biura poszukiwań, organizują honorowe krwiodawstwo, zajmują się działalnością wśród młodzieży, upowszechniają ideały Ruchu czerwonokrzyskiego, znajomość jego podstawowych zasad i prawa humanitarnego. Wspierają się wzajemnie, zwłaszcza podczas konfliktów zbrojnych i w wypadku klęsk żywiołowych.

PODSTAWOWE ZASADY CZERWONEGO KRZYŻA I CZERWONEGO PÓŁKSIĘŻYCA

Ruch Czerwonego Krzyża nie ma charakteru politycznego ani religijnego, a jego idea zawarta jest w siedmiu podstawowych zasadach:

1.  humanitaryzmu � celem jest ochrona życia i zdrowia oraz godności każdego człowieka;
2.  bezstronności � kieruje się rzeczywistymi potrzebami cierpiącego człowieka bez względu na rasę,
    narodowość, wyznawaną wiarę czy poglądy polityczne;
3.  neutralności � nigdy nie jest stroną w konfliktach politycznych, rasowych, religijnych czy
    ideologicznych;
4.  niezależności � zachowuje niezależność od rządu swojego kraju, choć oczywiście podporządkowuje
    się obowiązującemu w nim prawu;
5.  dobrowolności � członkowie Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca działają z własnej i
    nieprzymuszonej woli;
6.  jedności � w każdym kraju istnieje tylko jedno, otwarte dla wszystkich stowarzyszenie Czerwonego
    Krzyża lub Czerwonego Półksiężyca;
7.  powszechności � wszystkie stowarzyszenia krajowe Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca
    są równe i wzajemnie się wspierają.
 
 

Godło Czerwonego Krzyża pełni podwójną funkcję:

1. CHRONI ofiary wojny oraz tych, którzy niosą im pomoc. Prawo używania tego znaku � zarówno w
    czasie pokoju jak i w czasie konfliktu zbrojnego � przysługuje przede wszystkim służbom medycznym
    sił zbrojnych. Stanowią o tym przepisy konwencji genewskich z 1949 roku o ochronie ofiar wojny.

2. MA ZNACZENIE ROZPOZNAWCZE, gdyż wskazuje, że osoby i wyposażenie tak oznakowane są
    związane z Ruchem Czerwonego Krzyża.

W niektórych krajach  muzułmańskich zamiast czerwonego krzyża używany jest znak czerwonego półksiężyca, spełniający te same funkcje i również prawnie chroniony.

Używanie znaku czerwonego krzyża lub czerwonego półksiężyca:
- jako logo służby zdrowia,
- dla oznaczania szpitali, przychodni, gabinetów lekarskich czy aptek,
- dla oznaczania środków transportu,
- w celach handlowych lub reklamowych stanowi nadużycie, jest niedozwolone i podlega karze z mocy
    prawa.

  Polski Czerwony Krzyż (PCK) jest jednym ze 175 uznanych stowarzyszeń krajowych Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca działających na całym świecie.

 Powstał 27 kwietnia 1919 roku, kilka miesięcy po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i od tego czasu działa nieprzerwanie niosąc pomoc ludziom potrzebującym. Nawet w czasie okupacji hitlerowskiej pełnił swoje funkcje będąc jedyną organizacją działającą pod swą tradycyjną nazwą.

 Członkiem PCK może zostać każdy, kto chce pomóc w realizacji zadań Stowarzyszenia.
 Działalność PCK można też wspomagać nie będąc jego członkiem poprzez dobrowolne uczestnictwo w organizowanych akcjach, doraźną pomoc w przypadkach katastrof i klęsk żywiołowych czy przekazując pieniądze na określone cele.

 Do najważniejszych zadań realizowanych przez Polski Czerwony Krzyż należą:
- działalność opiekuńcza i pomoc potrzebującym,
- pomoc ofiarom klęsk i katastrof,
- propagowanie honorowego krwiodawstwa i pozyskiwanie krwiodawców,
- szerzenie oświaty zdrowotnej,
- szkolenie ludności w zakresie udzielania pierwszej pomocy,
- organizowanie działalności wśród dzieci, młodzieży szkolnej i akademickiej,
- prowadzenie Biura Informacji i Poszukiwań, które ewidencjonuje straty wojenne w ludziach i zajmuje
    się poszukiwaniem zaginionych,
- upowszechnianie ideałów Czerwonego Krzyża, jego podstawowych zasad i międzynarodowego prawa
    humanitarnego,
- współpraca zagraniczna i udział w międzynarodowych akcjach pomocy humanitarnej.