OBRONA CYWILNA KRÓLESTWA DANII

Radosław Jankowski

Obrona cywilna, sposób jej organizacji jest uzależniona w dużym stopniu od sytuacji geopolitycznej, gospodarczej i uwarunkowań historycznych. Dokonując opisu sposobu organizacji i działania obrony cywilnej warto zapoznać się z podstawowymi danymi dotyczącymi państwa.


Dania położona jest na Półwyspie Jutlandzkim oraz wielu wyspach i wysepkach. Jej wybrzeże ma długość 7300 km. Na ladzie Dania graniczy tylko z jednym państwem, z Niemcami. Od wschodu otacza ją Morze Bałtyckie, a od zachodu Morze Północne. Dania to w całości kraj nizinny. 64 % z 43,1 tyś. km2 powierzchni zajmują użytki rolne, a 14 % jest zalesione. Dania posiada ok. 5,4 milionów mieszkańców. Gęstość zaludnienia wynosi średnio ok. 123 osób na km2. Kraj podzielony jest na 14 okręgów, oraz stołeczny okręg Kopenhagi z Frederiksbergiem. Wyspy Owcze i Grenlandia są regionami autonomicznymi. Ludność aktywna zawodowo stanowi ok. 54 % ogółu ludności. Zatrudnienie wg głównych rodzajów działalności kształtuje się następująco:

-sektor: rolnictwo, leśnictwo i rybołówstwo - 4,0 % ludności pracującej;
-sektor: przemysł - 20.2 % ludności pracującej;
-sektor: budownictwo - 6,5 % ludności pracującej;
-sektor: handel, hotele, restauracje - 16,3 % ludności pracującej;
-sektor: transport składowanie i łączność - 7,1 % ludności pracującej;
-sektor: finanse i ubezpieczenia - 10,4 % ludności pracującej.

Procentowy udział wybranych rodzajów działalności w PKB jest następujący:

-rolnictwo, leśnictwo i rybołówstwo - 3,0 % PKB;
-przemysł - 19,0% PKB;
-budownictwo - 4,5 % PKB;
-transport i łączność - 8,1 % PKB;
-handel, hotele i restauracje - 6,1 %;
-inne - 59,3 % PKB.

Dania posiada dobrze rozwinięty nowoczesny sektor przemysłowy, a bardzo wydajne rolnictwo jest w stanie wyżywić 15 milionów ludzi. Coraz większego znaczenia dla gospodarki Danii nabiera wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego z Morza Północnego.
Najważniejszym elementem Gotowości jest Duńska Agencja Zarządzania Kryzysowego (Wypadkowego) będąca rządową agencją działającą w strukturach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Stosownie do duńskiej ustawy o Gotowości Obronnej główne zadanie Duńskiej Agencji Zarządzania Kryzysowego (Wypadkowego) to:

-zarządzanie Narodowym Korpusem Gotowości
-dozorowanie narodowej i miejskiej gotowości
-doradztwo władzom lokalnym w sprawach gotowości.

Narodowy Korpus Gotowości liczy prawie 700 osób. Około 140 osób jest zatrudnionych w centrali Agencji Zarządzania Kryzysowego. Reszta pracowników zatrudnionych jest przez Agencję w siedmiu ośrodkach ratunkowych i trzech szkołach.

Narodowy Korpus Gotowości corocznie powołuje do służby 1400 poborowych, którzy służą w siedmiu regionalnych ośrodkach gotowości. Narodowy Korpus Gotowości dysponuje środkami, które wspierają miejscowe oddziały straży pożarnej w przypadku pożaru, wycieków oleju albo środków chemicznych, zalań, wypadków kolejowych itd. Dodatkowo korpus dysponuje ruchomymi stacjami skażenia promieniotwórczego, którymi jednostki mogą uzupełniać stale system automatycznej kontroli na wypadek awarii siłowni atomowych w sąsiednich krajach.

Narodowa Gotowość Ratunkowa nawiązała rozległą współpracę z odpowiednimi jednostkami za granicą szczególnie w krajach skandynawskich, i z obroną cywilną działającą w NATO. Od 1970 członkowie Narodowego Korpusu Ratunkowego coraz częściej brali udział w międzynarodowych akcjach pomocy w przypadku nieszczęść i katastrof działając częściowo w imieniu duńskiego rządu, duńskiego Czerwonego Krzyża, duńskiej Agencji Pomocy Uchodźcom i EC/EU .

Po trzęsieniu ziemi w wschodniej Turcji w 1992 trzy zespoły gotowości brały udział w akcji ratunkowej w mieście Erzincan, gdzie były prowadzone prace nad poszukiwaniem ludzi pod gruzami zawalonych budynków. Wkład do międzynarodowej pomocy później był zwiększony o dostawy żywności do St. Petersburga i krajów dawnej Jugosławii.

W ustawie o Gotowości, która weszła w życie l stycznia 1993, dawna straż pożarna i obrona cywilna zostały połączone w jedną całość, która jako serwis gotowości może być używany w czasie pokoju jak również podczas kryzysu i w czasie wojny. W rezultacie politycznych porozumień popieranych szeroko przez partie duńskiego Parlamentu, gotowość była ciągle rozwijana i dostosowywana do zmieniających się oczekiwań społeczeństwa i zmian bezpieczeństwa w sytuacji geopolitycznej. Zapewnia to gotowość i zdolność do interweniowania szybko i elastycznie w odpowiedzi na wszelkiego typu wypadki i nieszczęścia. Z wejściem cztero letniego porozumienia politycznego w lecie 1997, założono serię nowych celów dla rozwoju gotowości obronnej. To będzie mieć wpływ na pracę Agencji Zarządzania Kryzysowego w następujących dziedzinach:

-Rozszerzenie współpracy z zarządami miast
-Wzmocnienie zdolności szybkiej i profesjonalnej pomocy międzynarodowej
-Ogniskowanie wysiłków na badania, rozwój i dostępność usług.
-Dostosowywanie szkolenia prowadzonego przez Agencję do rzeczywistych potrzeb
-Poprawianie skuteczności usług logistycznych.
-Wykorzystanie zasobów łączone z celami i wynikami.

Nowe cele i oczekiwania rozwoju są tłem do zmian w Agencji Zarządzania Kryzysowego w dziedzinie organizacji i sposobu kierowania, które były dokonane przed wrześniem 1998.


Sekretariat
Jest to komórka odpowiedzialna za kontakty z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych, udzielanie odpowiedzi na zapytania parlamentarne i interpelacje poselskie. Zadaniami ogólnymi są planowanie (formułowanie celów agencji, długoterminowe planowanie i koordynacja działań), informowanie, kontakty z międzynarodowymi organizacjami humanitarnymi, obsługa prawna agencji.

Dział Rozwoju Gotowości
Zadaniem głównym Działu Rozwoju jest analizowanie danych, upowszechnianie wiedzy, i doradztwo w sprawach gotowości. Ogólnym celem jest branie czynnego udziału i współpraca skupiona nad rozwojem, oparta na faktycznej wiedzy w ramach zarządzania kryzysowego. Dział Rozwoju wprowadza, ułatwia i bierze udział w pracach nad zapobieganiem i ochroną przeciwpożarową, wypadkami i nieszczęściami przemysłowymi i środowiskowymi.

Podstawowymi zadaniami są:

-gromadzenie i analizowanie danych
-analizy statystyczne
-lekcje poglądowe
-studia społeczno - ekonomiczne
-wzmacnianie zdolności DAZK w sprawach pomiarów kontrolnych

Bardzo ważnym aspektem pracy Działu Rozwoju jest współpraca, jej organizowanie i umożliwianie. Dział szuka dialogu i współpracy pomiędzy miejskimi strażami pożarnymi i usługodawcami w zakresie gotowości w Danii, ze środkami i szkołami ratunkowymi DAZK, z odnośnymi organizacjami i z partnerami międzynarodowymi. Potrzeba wiązania teorii i praktyki ma odbicie w obsadzie personalnej działu, znajdują się tu doświadczeni strażacy, urzędnicy dawnej obrony cywilnej i naukowcy różnych dziedzin takich jak statystyka, inżynierowie, politolodzy, prawnicy i bibliotekarze. Raportowanie wypadków i rejestrowanie danych w ramach centralnego programu RUS jest zadaniem dla Działu Rozwoju. Program uwzględnia szczegółową rejestrację warunków i działalności w ramach straży pożarnej i usługach gotowości ratunkowej oraz w regionalnych ośrodkach ratunkowych. Ta wiedza jest używana dla statystycznych i analitycznych opracowań na poziomie lokalnym i centralnym. Seria przykładów poniżej służy zilustrowaniu różnych zadań jednostki:

-ewaluacja działań podczas huraganu w grudnia 2000
-publikacja dorocznego podsumowania statystycznego
-sformułowanie planu działań, zmierzającego do zmniejszenia liczba ofiar na skutek pożarów w Danii
-publikowanie raportów dotyczących zanieczyszczeń wody pitnej
-lekcje poglądowe na temat ratownictwa w wypadkach kolejowych
-podnoszenie świadomości poprzez informację o podstawach i sposobie używania urządzeń pomiarowych
-rozwój i zarządzanie nowoczesną biblioteką
-kierownictwo zbierania i rejestracji danych programu RUS
-sporządzanie materiałów edukacyjnych dla różnych grup wiekowych poczynając od dzieci w szkołach podstawowych.

Departament Kontroli i Doradztwa
Wykonuje statutowe zadania Agencji Zarządzania Kryzysowego. Zapewnia działania zapobiegawcze i realizację głównych celów gotowości.

Wydział Prewencji
Zajmuje się ustalaniem technicznych warunków ochrony przeciwpożarowej sposobów użytkowania materiałów łatwopalnych i wybuchowych jak i sposobów ich magazynowania. Wydaje zarządzenia i ustalenia dotyczące budynków użyteczności publicznej, hoteli, szkół itd. Aprobuje większe przedsięwzięcia związane z paliwami płynnymi i gazowymi jak również chemikaliami. Ustala drogi przewozu niebezpiecznych towarów i dokonuje legalizacji zbiorników do tego celu. Reguluje sposoby obrotu, produkcji ogni sztucznych i wydaje atesty materiałów pirotechnicznych jak też samych fajerwerków. Udziela profesjonalnych usług związanych z gotowością przy projektowaniu i eksploatacji tuneli jak też projektami i realizacją większych instalacji gazu ziemnego.

Wydział gotowości
Ustala wymagania do realizacji zadań miejskich gotowości ratunkowych, zarządza i obserwuje treningi personelu. Ustala taktykę i metody działań operacyjnych gotowości. Zajmuje się badaniem i doradztwem miejskich i narodowej gotowości ratunkowej. Administruje zadania związane z medycznymi aspektami gotowości. Prowadzi konsultacje w sprawach ukryć przeciwlotniczych jak również koordynuje i kieruje działalnością planistyczną cywilnej części gotowości. Przystosowywuje gotowość do konkretnych potrzeb. Prowadzi nadzór nad fabrykami ochrony rośliny.

Wydział Nuklearny
Realizuje nadzór nad elektrowniami i instalacjami jądrowymi w Danii. Odpowiada za duńską gotowość w zakresie działań jądrowych. Prowadzi współpracę międzynarodową w zakresie bezpieczeństwa atomowego i gotowości jądrowej krajów nordyckich, EU (EURATOM), IAEA i OECD. Koordynuje programy bezpieczeństwa jądrowego krajów Europy wschodniej.

Departament Operacyjny
Rozwija i dozoruje operacyjne funkcje Agencji w podległych szkołach i ośrodkach ratunkowych. Koordynuje działania związane z międzynarodowymi operacjami zapobiegającymi nieszczęściom i wypadkom jak też awariom instalacji jądrowych.

Wydział Regionalny
Odpowiedzialny jest za:

- regionalną pokojową gotowość w ramach Narodowego Korpusu Gotowości,
- rozwój usług ratunkowych świadczonych przez ośrodki zarządom miast.
- mobilizację gotowości
- ambulansową służbę gotowości.

Prowadzi międzynarodową pomoc w nagłych wypadkach. Współpracuje z ochroną środowiska. W ramach Unii Europejskiej realizuje ochronę cywilną, w ramach NATO ? współpracuje z Komitetem Ochrony Cywilnej. Realizuje czynności logistyczne jak również zcentralizowaną kontrolę sprzętu i delegowanie uprawnień.

Wydział Edukacji
Prowadzi edukacyjne konsultacje dla szkół, ośrodków ( Narodowe Korpusu Gotowości) i miejskich gotowości. Realizuje planowanie i przeprowadzanie ćwiczeń personelu gotowości. Zarządzana szkolenia i ćwiczenia. Wydaje poradniki szkoleniowe. Ustala regulacje bezpieczeństwa w czasie treningów i ćwiczeń. Prowadzi treningi ludności na przykład w udzielaniu pierwszej pomocy.


USTAWA O GOTOWOŚCI OBRONNEJ

Ja, Margretha II, z łaski Boga Królowa Danii, ogłaszam wszem i wobec ustawę uchwaloną przez Parlament i Zatwierdzoną Przez Królową.

Część l
Ustalenia ogólne

1.
1. Zadaniem gotowości jest przeciwdziałanie, zmniejszanie i porządkowanie wszelkiego rodzaju szkód zadawanych ludziom, ich własności i otoczeniu na skutek wypadków i nieszczęść włączając w to działania wojenne lub nadciągające niebezpieczeństwo wojny.
2. Pogotowie obronne będzie stanowić narodową gotowość obronną składającą się z narodowej, regionalnych i miejskich gotowości. Narodowa, miejscowe gotowości obronne i gotowość służb medycznych będzie stanowić część gotowości obronnej podczas kryzysu albo w razie wojny.

2.
Zadaniem cywilnej gotowości obronnej będzie planowanie i wspieranie działalności społeczeństwa dającego wsparcie w ogólnej obronie kraju podczas kryzysu albo w razie wojny.

3.
Minister Spraw Wewnętrznych może decydować czy pogotowie gotowości obronnej będzie przenoszone do działań za granicą w czasie pokoju w wypadku nieszczęść, które mogą powodować poważne szkody albo tworzyć niebezpieczeństwo dla ludzi, ich własności albo otoczenia.

Część 2
Narodowa Gotowość Ratunkowa

4.
l. Minister Spraw Wewnętrznych będzie sprawował najwyższą administracyjną władzę narodowej gotowości ratunkowej.
2 . Minister Spraw Wewnętrznych będzie nadzorował miejską gotowość ratunkową. Minister Spraw Wewnętrznych może upoważniać Agencję Zarządzania Kryzysowego do praktycznego kierowania gotowością ratunkową. Minister Spraw Wewnętrznych może ustalać bardziej szczegółowe zasady działania w tej dziedzinie.
3 . Minister Spraw Wewnętrznych powoła Radę Gotowości, która będzie doradzać Ministrowi Spraw Wewnętrznych we wszystkich sprawach związanych z gotowością, i praktycznie nadzorować narodową, regionalne i miejskie gotowości ratunkowe. Rada Gotowości będzie składała się z 8 członków; 3 powołanych przez Narodowe Stowarzyszenie Władz Lokalnych w Danii (National Association of Local Authorities in Denmark), l powołanym wspólnie przez zarządy miasta Kopenhagi i Frederiksbergu, l powołanym przez Ministra Sprawiedliwości. Minister Spraw Wewnętrznych mianuje 3 członków. W sprawach dotyczących techniki i personelu Przewodniczący będzie powoływał reprezentanta organizacji reprezentujących kierowników miejskich gotowości, reprezentanta prywatnych organizacji ratowniczych, reprezentanta organizacji personelu miejskich gotowości ratunkowych.
4 . Minister Spraw Wewnętrznych będzie mianował przewodniczącego i wiceprzewodniczącego z pośród członków rady, jeden z nich musi być reprezentantem Narodowego Stowarzyszenia Władz Lokalnych w Danii.
5 . Minister Spraw Wewnętrznych będzie ponosił wszystkie koszty wynikające z działalności Rady Gotowości.

5.
l. Duńska Agencja Zarządzania Kryzysowego będzie kierowała narodową gotowością ratunkową i doradzała władzom we wszystkich kwestiach związanych gotowością ratunkową i gotowością cywilną.
2 . Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustalał reguły rządzące organizacją gotowości ratunkowej w wypadku wszelkiego rodzaju zdarzeń w elektrowniach jądrowych włączając w to podział zadań i organizację współpracy z międzynarodową gotowością ratunkową i miejskimi gotowościami ratunkowymi, kolejność i działania gotowości ratunkowej w odniesieniu do działalności innych władze w granicach gotowości ratunkowej.

6.
Minister Spraw Wewnętrznych może wchodzić w porozumienia ze stowarzyszeniami, organizacjami i osobami wyrażającymi chęć pomocy w wykonywaniu zadań w zakresie narodowej gotowości ratunkowej.

7.
Narodowe i regionalne gotowości ratunkowe będą wspomagać miejskie gotowości ratunkowe w zależności od charakteru albo obszaru wypadku lub nieszczęścia włączając w to działania wojenne.

8.
Duńska Agencja Zarządzania Kryzysowego może wchodzić w porozumienia z władzami publicznymi, przedsiębiorstwami i innymi ciałami będącymi odpowiedzialnymi za gotowość i działania ważnych sektorów publicznych podczas wypadków albo nieszczęść, po informacji narodowej lub regionalnych gotowości o konieczności pomocy w jej działaniach.

Część 3
Miejskie gotowości ratunkowe
Organizacja

9.
l. Miejskie gotowości ratunkowe będą. w gestii rad miejskich.
2. Rady miejskie powołują, komisje gotowości, które natychmiast obejmują kierownictwo gotowością ratunkowa. Rady miejskie nadają statut komisji. Komisji, których liczba członków musi być nieparzysta, będzie przewodniczył burmistrz. W skład komisji wchodzi komisarz policji i członkowie wybierani przez radę miejską. Rada miejska może, po otrzymaniu zgody Ministra Spraw Wewnętrznych, mianować innego członka rady miejskiej zamiast burmistrza na stanowisko przewodniczącego komisji gotowości.
3. Postanowienia sekcji 11 (l), sekcji 20 (l 3) i ( 5), sekcji 21, sekcji 22. sekcji 28, sekcji 29 (l 2) i (4). sekcji 61 (l 5), i sekcji 61 b (l) dotyczące lokalnych aktów wykonawczych mają zastosowanie do komisji gotowości i jej członków.
4. Rada miejska, por. podsekcja ( 2) i sekcja 11 (l) albo komisja gotowość, por. sekcja 10 ( 2), i sekcja 11 ( 2) może decydować, że członkom komisji gotowości będzie przyznawany dodatek do wynagrodzenie w wysokości poświadczanej straty dochodu i zwrot wydatków zgodnie z zasadami w sekcji 16 lokalnych aktów wykonawczych. Decyzja dotyczy wszystkich członków komisji gotowości. Członkowie rady miejskiej i członkowie magistratu Kopenhagi nie mogą otrzymywać jakichkolwiek dodatków, pracownicy miejscy i rządowi otrzymują dodatki pod warunkiem, że przejęli zadania urzędowe właściwych osób.

10.
l. Dwie albo więcej rady miejskie mogą koordynować i łączyć gotowość ratunkową.
2 . Zarządy miast łączące gotowości ratunkowe będą powoływały wspólną komisję gotowości spełniającą te same zadania, co komisje powoływane przez rady miejskie. Komisja gotowości będzie składała się z nieparzystej liczby członków włączając burmistrzów i komisarzy policji miast biorących udział w porozumieniu. Rada miejska może, w pewnych okolicznościach za zgodą Ministra Spraw Wewnętrznych, mianować innego członka rady miejskiej w miejsce burmistrza jako przedstawiciela do wspólnej komisji gotowości.
3 . Koordynacja i organizacja gotowości ratunkowej w zarządach miast będzie zatwierdzana przez miejscową władzę nadzorcza, por. Sekcja 60 Lokalnych Przepisów wykonawczych.
4 . Minister Spraw Wewnętrznych może ustalać bardziej szczegółowe reguły rządzące koordynacją i organizacją gotowości ratunkowej w zarządach miasta.

11.
l. Rady miejskie miast Kopenhagi i Frederiksborgu, rady miejskie w Hrabstwie Kopenhaga i Rada Hrabstwa Kopenhaga będą koordynować zadania gotowości ratunkowej. Wszystkie zadania nie włączone do koordynacji będą realizowane przez radę miejską albo przez komisję gotowości zgodnie z zapisem w sekcji 9 ( 2).
2. Koordynacja opisana w podsekcji l będzie zatwierdzana przez Ministra Spraw Wewnętrznych, który w przypadku różnicy między radami miejskimi będzie określał dziedziny koordynacji. Wszystkie zadania włączane do koordynacji obsługiwane przez wspólną komisję gotowości będą określone przez Ministra Spraw Wewnętrznych.
3. Minister Spraw Wewnętrznych może zezwolić, aby rady hrabstw (12) Frederiksborg i Roskilde i rady miejskie w hrabstwach Frederiksborg i Roskilde mogły włączać się do koordynacji zgodnie z zapisami podsekcji (l).

Zadania

12.
l. Miejskie gotowości ratunkowe będą zobowiązane do działań przeciwdziałającym wszelkiego rodzaju szkodom zadawanym ludziom, ich własności i otoczeniu na skutek wypadków i nieszczęść włączając w to działania wojenne. Gotowość ratunkowa będzie zobowiązana przyjmować, kwaterować i karmić osoby ewakuowane i wszelkie inne osoby dotknięte nieszczęściem.
2. Minister Spraw Wewnętrznych może decydować, że gotowość ratunkowa kilku zarządów miasta będą zobowiązane do natychmiastowych i obszernych działań naprawiających skutki działań wojennych.
3. Minister Spraw Wewnętrznych może decydować, że gotowość ratunkowa kilku zarządów miast będzie zobowiązana dostarczać rozszerzaną pomoc gotowości ratunkowej innych zarządów miast, w zależności od potrzeb, charakteru albo obszaru wypadku albo nieszczęście włączając w to działania wojenne. Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustalał reguły rządzące podziałem kosztów między rządem a omawianymi zarządami miast.
4. Minister Spraw Wewnętrznych może decydować, że takie rady miejskie będą zajmować się innymi działaniami związanymi z gotowością niż wspominane w podsekcji (13) tej sekcji.

13.
l. Rady miejskie mogą wchodzić w porozumienia z innymi radami miejskimi, z prywatnymi organizacjami lub jakimikolwiek innymi osobami wykonującymi zadania w granicach miejskiej gotowości ratunkowej. Porozumienie będzie zatwierdzane przez Duńską Agencję Zarządzania Kryzysowego. Rady miejskie mogą wchodzić w porozumienie z Duńską Agencją Zarządzania Kryzysowego, która narodową i regionalne gotowości ratunkowe będzie wykonywała w oparciu o zadania gotowości ratunkowej zarządów miast.
2. Rady miejskie mogą wchodzić w porozumienia ze stowarzyszeniami, organizacjami i osobami w realizacji zadań transportowych gotowości ratunkowej zarządów miast.

14.
Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustalał reguły rządzące organizacją działalnością wyposażeniem, i obszarem gotowości ratunkowej.

15.
l. Rady miejskie mają obowiązek utrzymywać wystarczającą i sprawną sieć wodociągową dla celów przeciwpożarowych.
2 . Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustalał reguły dotyczące sieci wodociągowych dla celów przeciwpożarowych.

Część 4
Przenoszenie działań gotowości ratunkowej

16.
Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustalał zasady kierowania działaniami technicznymi na terenie objętych szkodami.

17.
l. W przypadku wielkiej pokojowej szkody, ogół działań będzie koordynowany przez komisarza policji, por. Sekcja 108 Ustawy o Administracji i Sprawiedliwości.
2 . Komisarz policji, w związku z przejściem do działania w gotowości ratunkowej, przedsięweźmie wszelkie konieczne kroki zmierzające do ostrzegania, zabezpieczania, ewakuacji i innych koniecznych działań.

18.
l. Minister Spraw Wewnętrznych albo rady miejskie mogą prosić gotowość ratunkową innego zarządu miasta (pomoc międzymiastowa) albo prywatne organizacje o usługi dla gotowości ratunkowej zarządu miasta.
2. Kierownicy technicznych działań na obszarze szkody mogą wzywać pomoc od gotowości ratowniczej innych zarządów miast, narodowej, regionalnej gotowości ratunkowej albo prywatnych organizacji ratunkowych w zależności od charakteru i obszaru wypadku.
3. Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustalał reguły rządzące pomocą określoną podsekcjami ( l) i ( 2) tej sekcji włączając sposób finansowania takiej pomocy.

19.
Minister Spraw Wewnętrznych może ustalać zasady i okoliczności, w których rząd współfinansuje wydatki związane z gotowością ratunkową przeniesione na poziom miejski.

20.
l. Gotowość ratunkowa może żądać udostępnienia prywatnych narzędzi i środków transportu niezbędnych do działania.
2. Osoba, która zgodnie z zapisem podsekcją (l) tej sekcji użyczy narzędzia albo środki transportu, może żądać wynagrodzenie od zarząd miasta za korzystanie i spowodowane w tym czasie straty własne.

21.
l. W zależności od rodzaju wymaganych działań, obszaru i okoliczności, gotowość ratunkowa będzie upoważniona do dostępu do własności prywatnej, jeżeli jest to konieczne w dostępie do miejsca w trakcie usuwania wszelkich przeszkód.
2. Gotowość ratunkowa będzie upoważniona do burzenia budynków albo usuwania drzew, jeżeli technika prowadzenia działań przy usuwaniu szkód przewidują taką konieczność.
3. Wszelkie szkody spowodowane przez gotowość ratunkową podczas gaszenia pożarów będą uważane jako szkody ogniowe. Jeżeli szkody są spowodowane na polach, ogrodach albo terenach zielonych należących do strony trzeciej zarząd miasta będzie wypłacał odszkodowanie.

22.
Podczas działań gotowość ratunkowa będzie upoważniona do użycia wody pochodzącej ze studni, z sieci i wszelkich innych źródeł.

23.
Podczas działania gotowość ratunkowa będzie zobowiązana do wskazania możliwego powodu wypadku albo nieszczęścia. Policja będzie zawiadamiana natychmiast. Gotowość ratunkowa jest zobowiązana do zabezpieczenia podejrzanych śladów i wszelkich możliwych do zabezpieczenia dowodów.

Część 5
Planowanie

24.
l. Poszczególni ministrowie będą odpowiedzialni za wykonywanie, w granicach ich kompetencji, zarządzeń, wszelkiego rodzaju planów i narzędzi pomiarowych, jakie mogą. być konieczne w działaniach w granicach gotowości cywilnych, por. Sekcja 2.
2. Minister Spraw Wewnętrznych będzie odpowiedzialny za koordynację gotowości cywilnej, planowanie i wszelkiego rodzaju opomiarowanie, por. Podsekcja (l) tej sekcji, w celu wykonania części zadań nie wykonywanych przez inne władze.

25.
l. Rada miejska będzie odpowiedzialna za określenie ogólnego planu dla gotowości ratunkowej i gotowości cywilnej zarządu miasta.
2. Rada hrabstwa będzie odpowiedzialna za określenie ogólnego planu dla gotowości ratunkowej i gotowości cywilnej hrabstwa.
3. Wszelkiego rodzaju plany wspominane w podsekcjach (l) i ( 2) tej sekcji będą kontrolowane aby spowodować konieczne udoskonalenia, rozwój, co najmniej jeden raz podczas każdej kadencji władz miejskich.
4 . Plany i wyniki kontroli będą. przesyłane do Duńskiej Agencji Zarządzania Kryzysowego.

26.
Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustalać wytyczne do tworzenia planów wspominanych w sekcji 25.

27.
Poszczególni ministrowie będą. wydawać, w granicach swoich uprawnień, wytyczne do planów gotowości cywilnej hrabstw i zarządów miast., por. Sekcja 25 (l 2 ).

28.
l. Właściwy minister może nakazać władzom publicznym, publicznym i prywatnym przedsiębiorstwom i innym instytucjom branie udział w planowaniu albo wykonywaniu wszelkiego rodzaju zadań w granicach gotowości cywilnej.
2. Właściwy minister może nakazać publicznym i prywatnym przedsiębiorstwom i instytucjom wykonywanie wszelkiego rodzaju wymaganych pomiarów towarów, usług, środków produkcji, itd w granicach ich zwykłej działalności, jeżeli to jest konieczne dla wykonania zadań w granicach gotowości cywilnej.
3 . Zanim jakiekolwiek nakaz zostanie wydawany zgodnie z podsekcja (l) albo ( 2), będą prowadzone negocjacje z przedsiębiorstwami albo instytucjami dotyczące sposobu realizacji nakazu i reguł jego wykonania, włączając w to wszelkiego rodzaju koszty rządu, por. Podsekcja ( 4).
4. Nakaz wydany zgodnie z zapisem podsekcji (l) albo ( 2) tej sekcji przewiduje wszelkiego rodzaju finansowe straty przedsiębiorstwa albo instytucji, które będą podlegały rządowym odszkodowaniom zgodnie z ogólnymi zasadami ustawodawstwa. Żądanie wynagrodzenia nie będzie mogło nastąpić, gdy koszty połączone z narzuceniem nakazu mogą być włączone w cenę omawianego towaru albo usługi. Odnośne przedsiębiorstwa albo instytucje nie mogą być umieszczane na liście mniej życzliwych niż, inne z tej samej dziedziny gospodarki.

Część 6
Organizacja gotowości podczas kryzysu albo w razie wojny

29.
Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustanawiał reguły rządzące
l) organizacją gotowości ratunkowej,
2) podział kraju na regiony gotowości ratunkowej i cywilnej ich zadania, skład i kierownictwo
3) podziałem zadań i współpracą między narodową gotowością ratunkową, miejskimi gotowość ratunkowymi i władzami będącymi odpowiedzialnymi za gotowość medyczną.

30.
l. Za narodową miejscową gotowość ratunkową będzie odpowiedzialny komisarz policji.
2. Zgodnie z zasadami ustalanymi przez Ministra Spraw Wewnętrznych komisarz policji będzie odpowiedzialny dla następujące zadania podczas kryzysu albo w razie wojny.

l. ewakuację,
2. ostrzeganie ludności cywilnej.
3. odgradzanie kordonem i wystawienie warty na obszarach objętych wykonaniem zadań gotowości ratunkowej.
4. sprawdzaniem zaciemnienia ,
5. wszelkiego rodzaju zadań związanych z gotowością nakładanych na policję przez Ministra Sprawiedliwości.

3. Minister Spraw Wewnętrznych będzie decydował, kto w policji będzie odpowiedzialny za zadania podsekcji ( 2) tej sekcji w okręgach gdzie miejskie gotowości ratunkowe będą koordynowane zgodnie z sekcjami 10 i 11.

31.
Właściwi ministrowie będą decydować, które siły mogą być wykorzystane przez władze administracji krajowej podczas kryzysu albo w razie wojny.

32.
Zasoby hrabstw albo zarządów miast w granicach gotowości cywilnej mogą być przekazane, na prośbę Ministra Spraw Wewnętrznych wszelkiemu rodzajowi powołanych przez niego ciał administracyjnych, gotowości cywilnej innego hrabstwa albo zarządu miasta podczas kryzysu albo w razie wojny. Minister Spraw Wewnętrznych może ustalić bardziej szczegółowe zasady.

Część 7
Pomiary zapobiegawcze

33.
l. Minister Spraw Wewnętrznych ustali zasady
1. rozmieszczania , instalacji i używania instalacji, w których łatwopalne, wybuchowe i inne materiały stałe , płynne albo gazowe, które na skutek ognia albo innych przyczyn może wystawiać ludzi, ich własność albo otoczenie na ryzyko - są przechowywane, użytkowane lub produkowane.
2. magazynowaniem i używaniem stałych, płynnych albo gazowych substancji palnych albo wybuchowych.
3. Minister Spraw Wewnętrznych ustali:

l. zasady używania ognia i oświetlenia
2. konieczne normy zmniejszające niebezpieczeństwo pożaru i zasady zapobiegania możliwości pożaru.
3. Minister Spraw Wewnętrznych ustali zasady pomiarów i normy, od których należy zapoczątkować naprawiać skutki wypadków w elektrowniach jądrowych.

34.
l. Rada miejska będzie zakładała, większą konieczność odbudowy, większy zasięg, lub wszelkiego rodzaju inne zmiany w działaniu na takich obszar, o jakich mowa w sekcji 33(1).
2. Rada miejska może decydować o innej lokalizacji budynków i obszarów używanych do takiej działalności, która niesie ryzyko wystąpienia pożarów.

35.
l. Rada miejska może decydować o dokonywaniu pomiarów w obszarach określonych w sekcji 33 ( 2).
2. Rada miejska może decydować o zmianie lokalizacji budynków i obszarów
l. w których występuje zagrożenie pożarem,
2. w dużych skupiskach ludzkich, gdzie obiekty wartościowe są narażone na zrujnowanie, lub pomiary wykażą szkodliwość lub zwiększone niebezpieczeństwo pożaru i nie zapewniają właściwej możliwości działania gotowości w wypadku powstania pożaru.
3. Rada miejska może decydować, że straż pożarna może być finansowana w takich wypadkach ze środków lokalnych lub w całości przez osoby zainteresowane.

36.
l. Minister Spraw Wewnętrznych ustali zasady ochrony przeciwpożarowej, w przedsiębiorstwach, budynkach, miejscach w których przebywa dużo ludzi, i budynkach łatwopalnych. Wyda nakazy w celu naprawienia wszelkich wad.
2. Minister Spraw Wewnętrznych może decydować w porozumieniu z Ministrem Obrony o zarządzeniu kontroli przeciwpożarowych dokonywanych w siłach zbrojnych.

37.
l. Rada miejska może zarządzić, zgodnie z zasadami ustalonymi przez Ministra Spraw Wewnętrznych, władzom publicznym, publicznym i prywatnym przedsiębiorstwom i instytucjom wykonywanie zarządzeń dla ich własnej ochrony podczas kryzysu albo w razie wojny.
2 . Rada miejska będzie sprawować dozór środków ochrony roślin.

Część 8
Wywłaszczenie

38.
l. Minister Spraw Wewnętrznych albo jego pełnomocnicy mogą. Wywłaszczać własność prywatna, włączając środki transportu użytek gotowość ratunkowej.
2. Właściwy minister może ustalić, określenie okoliczności, pozwalających na wywłaszczenie nieruchomości mogącej być używanej do wykonania zadań gotowości cywilnej.
3. Poprzez wywłaszczenie, tytuł do własności albo prawo użytkowania może być zabierane lub ograniczane według oddzielnych ustaleń.
4. Minister Spraw Wewnętrznych albo jego pełnomocnik może, podczas kryzysu lub w razie wojny, wykonać zajęcie z zamiarem wywłaszczenia bez nakazu sądowego.
5. Niezależny pozasądowy rzeczoznawca dokona oszacowania, które będzie podstawą odszkodowania wywłaszczeniowego, na zasadach określonych przez Ustawę o Drogach Publicznych. Ustawa ta będzie miała zastosowanie dla wywłaszczenia własności innej niż nieruchomości.
6. Decyzja oszacowania nie może być wnoszona pod sąd, bez wyczerpania wszelkiego rodzaju możliwości oszacowania przez wyższe komisje.
7. Minister Spraw Wewnętrznych może ustalać reguły rządzące wywłaszczeniem środków transportu i władze właściwe do rozpatrzenia oszacowania.

Część 9
Zobowiązanie

39.
Wszystkie osoby, które odkryły ogień albo jakiekolwiek okoliczności wskazujące nadciągające niebezpieczeństwo pożaru, natychmiast będą ostrzegać ludzi narażonych na niebezpieczeństwo i powiadamiać gotowość ratunkową. Osoba ta będzie próbować tłumić ogień albo zapobiegać niebezpieczeństwu.

40.
l. Każdy w przypadku pożaru jest zobowiązany nieść wszelką możliwą pomoc .
2. Wszystkie osoby obecne przy pożarze powinna pomagać przy niesieniu pomocy jak i w wygaszaniu pożaru na wezwanie gotowości ratunkowej.
3. Wszystkie osoby, które brały udział w akcji ratowniczej i wygaszaniu pożaru zgodnie z podsekcją (l) i ( 2) tej sekcji będą upoważniany do wynagrodzenia wypłacanego przez zarządu miasta lub zwrotu poświadczanej straty dochodu.

41.
l. Każda osoba winna wykonywać rozkazy wydawane przez gotowość ratunkową.
2. Każda osoba zobowiązana jest przestrzegać ograniczenia ustalone w związku z działaniem i stosować się do wszelkich poleceń policji albo gotowość ratunkowej związanych z opuszczeniem obszaru zamkniętego.
3. Po nakazie ewakuacji, wszystkie osoby zobowiązane są do ewakuacji w określonym czasie i przemieszczenia się wskazaną drogą do wyznaczonych kwater.

42.
l. Na prośbę gotowości ratunkowej każda osoba udostępni miejsce zamieszkania albo inny lokal dla osób ewakuowanych i wyżywienie w koniecznych granicach.
2. Minister Spraw Wewnętrznych będzie określać wynagrodzenie wypłacane osobom udzielającym schronienia ewakuowanym.

43.
l. Reguły dotyczące nadzwyczajnego kwaterowania zgodnie z Ustawą Kwaterunkową będą miały zastosowanie dla personelu gotowość ratunkowej.
2. Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustalał zasady kwaterowaniem, o którym mowa w podsekcji (l) tej sekcji i wysokości wypłacanego wynagrodzenia.

44.
l. W przypadku nakazu zaciemnienia, każda osoba zobowiązana jest do podjęcia natychmiastowych kroków zmierzających do zaciemnienia ustalonego przez właściwe władze.
2. Odpowiedzialność i koszty związane z zaciemnieniem będą obciążały osoby posiadające, dzierżawiące albo rozporządzające źródłami światła.

45.
Właściwi ministrowie mogą nakładać na wszystkie osoby obowiązek wszelkiego rodzaju informacji koniecznej dla planowania gotowości cywilnej.

46.
Duńska Agencja Zarządzania Kryzysowego może wymagać od wszelkich osób informacji, na podstawie, których będą wykonywane pomiary gotowość i przekazywać wszelkie inne informacje niezbędne do wykonania zadań w granicach gotowości ratunkowej.

47.
Spółki telekomunikacyjne będą współpracowały podczas alarmu gotowości ratunkowej. Minister Spraw Wewnętrznych może ustalać reguły działania w uzgodnieniu z Ministrem Komunikacji.

Część 10
Rezerwy osobowe

48.
Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustalał zasady treningu personelu gotowości ratunkowej włączając w to zasady dystrybucji wydatków pomiędzy rządem a zarządami miast.

49.
Minister Spraw Wewnętrznych może decydować, że personel służący w gotowości ratunkowej będzie przenoszony do działania za granica, por. Sekcja 3 tej Ustawy

50.
l. Podczas kryzysu albo w razie wojny personel gotowość ratunkowej nie może, składać rezygnacji, ze służby w gotowość ratunkowej.
2. Przeniesieni do rezerwy oficerowie, którzy nie są przydzieleni do gotowości ratunkowej, będą zobowiązani do działania w ramach gotowość ratunkowej podczas kryzysu albo w razie wojny do ukończenia 65 lat.
3. Minister Spraw Wewnętrznych może ustalać reguły rządzące przenoszeniem personelu gotowości ratunkowej do innych części gotowości ratunkowej.

Ochotnicy
51.
1. Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustalać reguły rządzące trening personelu, który nie jest opłacany za udział w gotowość ratunkowej (ochotnicy) włączając wszelkiego rodzaju koszty i ich podział między rządem i zarządami miast
2. Minister Spraw Wewnętrznych będzie ustalać obowiązki, które mogą być pełnione przez ochotników w granicach narodowej gotowość ratunkowej.
3. Rada miejska będzie ustalać obowiązki, które mogą być wykonywane przez ochotników w granicach miejskiej gotowości ratunkowej i gotowości cywilnej.

Rekruci
52.
Minister Spraw Wewnętrznych będzie określał liczbę rekrutów powoływanych do gotowości ratunkowej, i będzie ustalał reguły dotyczące długości i organizacji służby.

53.
l. Rekruci w narodowej, regionalnej gotowości ratunkowej będą podlegali regułom i regulacjom odpowiadającym rekrutom armii odnośnie kwaterowania, zaprowiantowania, ubioru, płacy, ulg przejazdowych, itd

54.
Rezerwiści będą zobowiązani do służby w gotowość ratunkowej, do wieku 50 lat. Minister Spraw Wewnętrznych może ustalać reguły dotyczące tych spraw. Pobór do służby w Narodowej, Regionalnej Gotowości Ratunkowej

55.
Minister Spraw Wewnętrznych może ustalać reguły rządzące ćwiczeniami i powoływania osób do narodowej i regionalnej gotowości ratunkowej w zgodzie z warunkami określonymi w sekcji 53 (l). Osoby, które są, lub były powoływane do służby w narodowej regionalnej gotowości ratunkowej będą przydatni do służby w gotowości ratunkowej aż do wieku 50 lat, chyba że Minister Spraw Wewnętrznych zadecyduje inaczej.

Osoby mogące służyć w służbie gotowości 56.
l. Wszystkie osoby zamieszkujące lub pozostające w Danii mogą podlegać służbie w gotowości (mogą podlegać obowiązkowi gotowości) od wieku 16 lat, aż do wieku 65 lat pod warunkiem, że specjalne okoliczności usprawiedliwiają to. Dalsze reguły mogą być ustalane przez Ministra Spraw Wewnętrznych.
2. Osoba podlegające powołaniu do służby wojskowej w przypadku kryzysu albo wojny nie będzie powoływana, jeżeli podlega przepisom podsekcji (l) tej sekcji.

57.
Pracownicy sektora państwowego i pracownicy publicznych i prywatnych przedsiębiorstw i instytucji będą zobowiązane wykonywać zadania gotowości i gotowości cywilnej na nich nakładane.

58.
Wszelkie ustalenia dotyczące obowiązku gotowości ustalone zgodnie z sekcją 56 nie mogą być zmienione przez jakąkolwiek inną władzę administracyjną.

Zwolnienie od powoływania
59.
l. Minister Obrony będzie decydował, kto może być zwolniony od powołania do służby wojskowej ze względu na powołanie do służby gotowości albo pozostawaniem w innych istotnych usługach publicznych.
2. Minister Spraw Wewnętrznych będzie decydował, kto może być zwolniony od powołania do służby w gotowości ze względu na powołanie do innej służby gotowości albo pozostawaniem w innych istotnych usługach publicznych.
3. Minister Spraw Wewnętrznych będzie decydował, kto może być zwolniony od służby do gotowości ze względu na wykonywanie dobrowolnej usługi w dziedzinie bezpieczeństwa.

Część 11
Kary dyscyplinarne
Część 12
Zmiany w innych przepisach
Część 13
Przepisy końcowe

82.
Ustawa nie ma zastosowania dla Wysp Owczych i Grenlandii, ale może obowiązywać przez Królewski Dekret, z takimi modyfikacjami, jakie mogą być wymagane przez warunki miejscowe.