ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

Dz.U. Nr 18, poz. 168 z dnia 6 marca 2002 r.

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW
z dnia 5 lutego 2002 r.

W sprawie świadczeń na rzecz obrony.

Na podstawie art. 204 ust. 5, art. 207, art. 208ust. 4, art. 215 i art. 219 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. opowszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r.Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 43, poz.165, z 1996 r. Nr 7, poz. 44, Nr 10, poz. 56 i Nr 106, poz. 496, z 1997r. Nr 6, poz. 31, Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 495, Nr 88, poz. 554, Nr121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 146, poz. 961 i Nr 162,poz. 1114 i 1126, z 1999 r. Nr 50, poz. 500, z 2000 r. Nr 12, poz. 136i Nr 109, poz. 1156 oraz z 2001 r. Nr 48, poz. 506, Nr 81, poz. 877, Nr85, poz. 925, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1353 iNr 154, poz. 1800 i 1801) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1
Przepisy ogólne

§1. Rozporządzenie określa:

1)szczegółowe zasady i tryb planowania oraz nakładania obowiązku świadczeń osobistychi rzeczowych, a także ich wykonywania,
2)zadania i właściwość organów w sprawach, o których mowa w pkt 1,
3)kategorieosób zwolnionych od obowiązku świadczeń osobistych, jak również nieruchomościi rzeczy ruchome, które nie mogą być przedmiotami świadczeń rzeczowych,
4)tryb żądania i składania informacji o przedmiotach świadczeń rzeczowych,
5)tryb wypłacania ryczałtu i należności pieniężnych za wykonanie świadczeń osobistychoraz wysokość i tryb wypłacania ryczałtu za używanie przedmiotów świadczeńrzeczowych,
6)tryb dochodzenia roszczeń z tytułu oddania przedmiotów świadczeń rzeczowychdo używania,
7)obowiązki i uprawnienia użytkowników przedmiotów świadczeń rzeczowych oraz uprawnieniaosób wykonujących świadczenia osobiste,
8)zasady przyznawania bezpłatnego wyżywienia osobom wykonującym świadczenia osobiste.

§2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ustawie, należy przez to rozumiećustawę z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.

§3. Przedmioty świadczeń rzeczowych mogą być wykorzystywane:

1)na uzupełnienie potrzeb wynikających z wojennych struktur organizacyjnychjednostek Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej "SiłamiZbrojnymi", oraz państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadaniana potrzeby obrony państwa, zwane dalej "etatowymi świadczeniami rzeczowymi",
2)do używania przez jednostki Sił Zbrojnych oraz jednostki organizacyjne, októrych mowa w art. 208 ust. 2 i art. 217 ust. 1 ustawy, jako niepodlegającewłączeniu w skład ich struktur organizacyjnych, zwane dalej "doraźnymiświadczeniami rzeczowymi".

§4. W rozumieniu przepisów niniejszego rozporządzenia państwowymi jednostkamiorganizacyjnymi wykonującymi zadania na potrzeby obrony państwa są:

1)jednostki przewidziane do militaryzacji,
2)Policja,
3)Urząd Ochrony Państwa,
4)Biuro Ochrony Rządu,
5)Straż Graniczna,
6)Państwowa Straż Pożarna,
7)Służba Więzienna,
8)jednostki organizacyjne podporządkowane lub nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej,nie wchodzące w skład Sił Zbrojnych, oraz przedsiębiorstwa państwowe, dlaktórych jest on organem założycielskim,
9)przedsiębiorcy i inne jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 221 ust. 1 ustawy.

§5. Prace wykonywane w ramach obowiązku świadczeń osobistych powinny odpowiadaćstanowi zdrowia oraz, w miarę możliwości, kwalifikacjom zawodowym osoby,na którą nałożono ten obowiązek.

Rozdział 2

Świadczenia w czasie pokoju

Planowanie świadczeń

§6. Wojewoda koordynuje realizowanie zadań przez organy wykonawcze samorząduterytorialnego w zakresie planowania i nakładania obowiązku świadczeń narzecz obrony.

§7. 1. Terenowe organy administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego,stosownie do art. 212 ust. 2 ustawy, są obowiązane do nieodpłatnego informowaniawojskowych komendantów uzupełnień, na ich żądanie, o nieruchomościach irzeczach ruchomych, które mogą być przedmiotem świadczeń rzeczowych.

2.Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wymiany informacji między terenowymiorganami obrony cywilnej o nieruchomościach i rzeczach ruchomych, któremogą być przedmiotem świadczeń rzeczowych.
3.Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać w szczególności:
   1)nazwę(dane) posiadacza i adres jego siedziby,
   2)liczbę lub ilość, rodzaj, przeznaczenie nieruchomości albo rzeczy ruchomych,
   3)dane charakteryzujące właściwości rzeczy ruchomych lub nieruchomości.
4.Przekazywanie informacji, o której mowa w ust. 1, następuje w sposób ustalonymiędzy zainteresowanymi organami.

§8. Wojskowy komendant uzupełnień w związku z ćwiczeniami wojskowymi, awłaściwy organ obrony cywilnej w związku z ćwiczeniami w obronie cywilnejoraz ćwiczeniami praktycznymi w zakresie powszechnej samoobrony, występujedo wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) z wnioskiem o nałożenie obowiązkuświadczeń osobistych oraz o przeznaczenie nieruchomości lub rzeczy ruchomychna cele doraźnych świadczeń rzeczowych.

§9. Wojewoda lub starosta, odpowiednio do zadań wykonywanych w ramach poboru,może występować do wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) z wnioskiemo przeznaczenie nieruchomości na cele świadczeń rzeczowych w związku zużywaniem ich w czasie poboru.

§10. 1. Wnioski, o których mowaw § 8 i 9, powinny zawierać w szczególności:

1)w zakresie świadczeń osobistych:
   a)określenie jednostki organizacyjnej, na rzecz której świadczenie ma być wykonywane,
   b)liczbę osób ze wskazaniem ich kwalifikacji ogólnych i dane o potrzebie posiadaniaprzez te osoby określonych prostych narzędzi,
   c)termin i miejsce stawienia się do wykonania świadczeń,
   d)rodzaj i zakres prac przewidywanych do wykonania,
   e)czas trwania świadczenia,
2)w zakresie świadczeń rzeczowych:

   a)określenie jednostki organizacyjnej, na rzecz której świadczenie ma być wykonywane,
   b)liczbę ,rodzaj nieruchomości oraz rzeczy ruchomych,
   c)termin i miejsce, w którym posiadacz jest obowiązany oddać do używania przedmiotświadczenia,
   d)przeznaczenie i okres, przez jaki przedmioty świadczenia będą używane.
2.Wnioski powinny również zawierać wstępne wyliczenie środków finansowychna realizację planowanych świadczeń osobistych i rzeczowych.
3.Wnioski mogą ponadto zawierać propozycje dotyczące nałożenia obowiązkuświadczeń osobistych na obywateli w określonych miejscowościach oraz świadczeńrzeczowych na określonych posiadaczy.
4.Łącznie z wnioskami o przeznaczenie rzeczy ruchomych na cele świadczeńrzeczowych mogą być składane wnioski o nałożenie obowiązku świadczeń osobistychpolegających na dostarczeniu i obsłudze przedmiotów świadczeń rzeczowych.

§11. 1. Na podstawie wniosków,o których mowa w § 8 i 9, wójt lub burmistrz (prezydent miasta) opracowuje,do dnia 31 grudnia każdego roku, roczny plan świadczeń osobistych i doraźnychświadczeń rzeczowych, które mają być wykonywane w następnym roku kalendarzowym.W tym planie wójt lub burmistrz (prezydent miasta) ujmuje również własnepotrzeby świadczeń.

2.Plan świadczeń powinien zawierać dane, o których mowa w § 10.

§12. 1. Wójt lub burmistrz (prezydentmiasta) opracowuje osobny plan świadczeń osobistych oraz etatowych i doraźnychświadczeń rzeczowych przewidzianych do wykonania w razie ogłoszenia mobilizacjilub wybuchu wojny.

2.Podstawę opracowania planu stanowią wnioski:
   1)wojskowychkomendantów uzupełnień - w odniesieniu do świadczeń wykonywanych na rzeczjednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych lub jednostek organizacyjnych wchodzącychw tym czasie, na podstawie odrębnych przepisów, w skład Sił Zbrojnych,a także jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 4 pkt 8,
   2)szefówobrony cywilnej - w odniesieniu do świadczeń wykonywanych na rzecz obronycywilnej,
   3)właściwychkierowników państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadaniana potrzeby obrony państwa - w odniesieniu do świadczeń na rzecz tych jednostek,
   4)starostów- w odniesieniu do świadczeń wykonywanych w związku z zorganizowaniem doręczaniai doręczaniem kart powołania do pełnienia czynnej służby wojskowej orazwezwań do wykonania świadczeń osobistych lub rzeczowych, stosownie do art.60 ust. 4 ustawy.
3.Przepisy § 10 stosuje się odpowiednio.
4.W planie wójt lub burmistrz (prezydent miasta) ujmuje własne potrzeby świadczeńosobistych i rzeczowych związane z wykonaniem zadań, o których mowa w ust.2 pkt 4.
5.Plan, o którym mowa w ust. 1, podlega stałej aktualizacji.
6.W razie braku możliwości realizacji wniosków, o których mowa w ust. 2,wójt lub burmistrz (prezydent miasta) powiadamia o tym zainteresowanego wnioskodawcę.

§13. Wójt lub burmistrz (prezydent miasta), w ramach planów, o których mowaw § 11 ust. 1 i § 12 ust. 1, sporządza zestawienia zawierające liczby irodzaje świadczeń osobistych i rzeczowych oraz przesyła je właściwemu wojewodzie.

§14. 1. Wojewoda, na podstawiezestawień, o których mowa w § 13, prowadzi zbiorczy wykaz świadczeń osobistychi rzeczowych przewidzianych do realizacji na terenie województwa.

2.Wykaz, o którym mowa w ust. 1, stanowi podstawę do planowania wydatkówfinansowych związanych z nakładaniem obowiązku świadczeń na rzecz obrony.

§15.1. Jeżeli siły i środki, którymidysponuje właściwy wojewoda albo organ samorządu terytorialnego, są niewystarczające,organy te mogą wprowadzić obowiązek świadczeń osobistych i rzeczowych wcelu zwalczania klęsk żywiołowych, nadzwyczajnych zagrożeń środowiska ilikwidacji ich skutków poza planem, o którym mowa w § 11 ust. 1.

2.O nałożeniu obowiązku, o którym mowa w ust. 1, wójt lub burmistrz (prezydentmiasta) zawiadamia bezzwłocznie starostę i wojewodę.

Nakładanie obowiązku świadczeń osobistych i ichwykonywanie

§16.1. Obowiązkowi świadczeń osobistychnie podlegają, z zastrzeżeniem ust. 2:

   1)osoby wybrane do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej lub organów samorząduterytorialnego na czas pełnienia mandatu,
   2)żołnierze pełniący czynną służbę wojskową oraz osoby, którym doręczono kartę powołaniado tej służby, jeżeli termin stawienia się do służby koliduje z terminemwykonania świadczenia,
   3)poborow i odbywający służbę w obronie cywilnej lub służbę zastępczą,
   4)osoby uznane za całkowicie niezdolne do pracy lub za niepełnosprawne w stopniuumiarkowanym albo znacznym oraz uznane za trwale niezdolne do prowadzeniagospodarstwa rolnego,
   5)sędziowie ,prokuratorzy, funkcjonariusze Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Biura OchronyRządu, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Państwowej Straży Pożarnej,Straży Ochrony Kolei oraz pracownicy specjalistycznych uzbrojonych formacjiochronnych w jednostkach organizacyjnych podległych, podporządkowanychlub nadzorowanych przez ministrów, kierowników urzędów centralnych, wojewodów,Prezesa Narodowego Banku Polskiego oraz Krajową Radę Radiofonii i Telewizji,
   6)kobiety w ciąży i w czasie urlopu macierzyńskiego oraz osoby sprawujące opiekęnad dziećmi do lat ośmiu,
   7)osoby sprawujące opiekę nad dziećmi od lat ośmiu do szesnastu lub osobami wspólniezamieszkałymi uznanymi za całkowicie niezdolne do pracy i do samodzielnejegzystencji lub za niepełnosprawne w stopniu znacznym albo obłożnie chorymi,jeżeli opieki tej nie można powierzyć innym osobom,
   8)osoby zatrudnione na stanowiskach kierowników publicznych zakładów opieki zdrowotnejoraz na stanowiskach w opiece społecznej i placówkach opiekuńczo-wychowawczych.
2.Zwolnienie osób, o których mowa w ust. 1, od obowiązku świadczeń osobistychnastępuje na podstawie właściwych dokumentów przedstawionych wójtowi lubburmistrzowi (prezydentowi miasta) przez zainteresowanych.

§17. Wniosek wojskowego komendanta uzupełnień o przeznaczenie do wykonaniaświadczeń osobistych, które mają być wykonywane w razie ogłoszenia mobilizacjilub wybuchu wojny na potrzeby Sił Zbrojnych, realizuje się w pierwszejkolejności.

§18.1. Stosownie do art. 202 ust. 1ustawy, wójt lub burmistrz (prezydent miasta) wydaje decyzję o nałożeniuobowiązku wykonania świadczenia osobistego.

2.Wzór decyzji, o której mowa w ust. 1, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§19.1. Decyzję o przeznaczeniu osobydo wykonania świadczenia osobistego w razie ogłoszenia mobilizacji lubwybuchu wojny wójt lub burmistrz (prezydent miasta) wydaje w czasie pokoju.Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności z chwilą zaistnieniatakiej okoliczności.

2.Wzór decyzji, o której mowa w ust. 1, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§20.1. Osoby, wobec których wydanodecyzję ostateczną, o której mowa w § 19 ust. 1, mogą być wzywane w czasiepokoju do wykonania świadczenia osobistego w związku ze sprawdzaniem gotowościmobilizacyjnej Sił Zbrojnych.

2.Wzór wezwania, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§21.1. Wezwania do wykonania świadczeniaosobistego wójt lub burmistrz (prezydent miasta) wystawia w czasie pokoju.

2.W razie wzywania osób do wykonania świadczeń w związku ze sprawdzaniemgotowości mobilizacyjnej Sił Zbrojnych, doręczenie wezwań następuje przywykorzystaniu systemu doręczania kart powołania, stosownie do art. 60 ust.4 ustawy. W miejsce wykorzystanych wezwań wójt lub burmistrz (prezydentmiasta) wystawia nowe wezwania do wykonania świadczeń osobistych na tesame osoby.
3.Na wniosek wojskowego komendanta uzupełnień wójt lub burmistrz (prezydentmiasta) przekazuje wystawione wezwania do wykonania świadczeń osobistychna przechowanie dowódcom jednostek wojskowych, na rzecz których świadczeniate mają być wykonane.
4.Na wniosek posiadacza przedmiotów świadczeń rzeczowych, na którego zostałnałożony obowiązek tych świadczeń, wójt lub burmistrz (prezydent miasta)przekazuje temu posiadaczowi na przechowanie wystawione wezwania do wykonaniaświadczeń osobistych polegających na dostarczeniu i obsłudze przedmiotówświadczeń rzeczowych.
5.W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, obowiązek dostarczenia wezwańspoczywa odpowiednio na dowódcy jednostki wojskowej lub posiadaczu.

§22.1. W przypadku gdy osoba, na którąnałożono obowiązek świadczeń osobistych, nie może stawić się do wykonaniatych świadczeń w terminie określonym w decyzji lub wezwaniu z powodu obłożnejchoroby, niezwłocznie zawiadamia o tym wójta lub burmistrza (prezydentamiasta) osobiście lub przez inne osoby. Po ustaniu choroby osoba ta zgłaszasię niezwłocznie do wójta lub burmistrza (prezydenta miasta), przedstawiającstosowne zaświadczenie lekarskie.

2.W przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wójt lubburmistrz (prezydent miasta) powiadamia o tym, odpowiednio, wojskowegokomendanta uzupełnień lub organ obrony cywilnej albo kierownika państwowejjednostki organizacyjnej, na rzecz której świadczenie miało być wykonywane.

§23.1. Jednostki organizacyjne, narzecz których świadczenie osobiste jest wykonywane, są obowiązane do zapewnieniaodpowiednich warunków bezpieczeństwa i higieny pracy osobom wykonującymte świadczenia.

2.W razie wykonywania świadczenia osobistego przez czas przekraczający 24godziny, jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1, zapewnia osobomwykonującym świadczenie czas niezbędny do odpoczynku i odpowiednio do tegowyposażone pomieszczenie.

§24.1. Osobom wykonującym świadczeniaosobiste w czasie przekraczającym osiem godzin jednostka organizacyjna,na rzecz której świadczenie jest wykonywane, zapewnia bezpłatne wyżywienie.

2.Jeżeli jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1, nie ma możliwościzapewnienia bezpłatnego wyżywienia osobom wykonującym świadczenia osobiste,wypłaca równoważnik pieniężny za wyżywienie.
3.Kosztwyżywienia i wysokość równoważnika pieniężnego za wyżywienie powinny odpowiadaćstawkom diet przysługujących z tytułu podróży służbowych na obszarze kraju,określonych przez ministra właściwego do spraw pracy.

§25. Osobom wykonującym świadczenia osobiste, z chwilą zakończenia wykonywaniatych świadczeń, wypłaca się:
1)zwrot kosztów przejazdu, o których mowa w art. 204 ust. 6 ustawy, według stawekcen biletów w środkach komunikacji publicznej, a w przypadkach wykorzystywaniawłasnego środka transportowego - według stawek określonych w odrębnychprzepisach przez ministra właściwego do spraw transportu, dotyczących używaniado celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będącychwłasnością pracodawcy,
2)zwrot kosztów, w razie wykorzystywania przez kuriera własnego środka transportowego,według stawek, o których mowa w pkt 1,
3)równoważnik pieniężny za wyżywienie, jeżeli jednostka organizacyjna, na rzecz którejświadczenie było wykonywane, nie zapewniła osobie bezpłatnego wyżywienia,
4)ryczałt,o którym mowa w art. 204 ust. 1 ustawy, z zastrzeżeniem pkt 5,
5)należność pieniężną, o której mowa w art. 204 ust. 2 i 3 ustawy, wypłacaną zamiastryczałtu, jeżeli pracownik przedstawi stosowne zaświadczenie od pracodawcy.

§26.1. Po wykonaniu świadczenia osobistegojednostka organizacyjna, na rzecz której zostało ono wykonane, na wniosekzainteresowanej osoby, wydaje zaświadczenie stwierdzające rodzaj i czaswykonywania świadczenia.

2.Wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

§27.1. Decyzja o przeznaczeniu osobydo funkcji kuriera oraz o przeznaczeniu do wykonania świadczeń osobistychw razie ogłoszenia mobilizacji lub wybuchu wojny:
1)podlegauchyleniu w razie:
   a)zaistnienia okoliczności, o których mowa w § 16 ust. 1,
   b)zmiany miejsca pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad dwa miesiące,polegającej na zameldowaniu się w miejscowości położonej poza terytorialnymzasięgiem działania gminy,
   c)wniosku organu lub kierownika jednostki organizacyjnej, o której mowa w § 12 ust.2, w przypadku ustania potrzeby korzystania ze świadczeń osobistych,
2)wygasa w razie zgonu osoby, którą przeznaczono do wykonania świadczeniaosobistego.

2.Osoby, które przeznaczono do funkcji kuriera lub do wykonania świadczeniaosobistego, w razie ogłoszenia mobilizacji lub wybuchu wojny, zawiadamiająniezwłocznie wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) o zaistnieniu okoliczności,o których mowa w § 16 ust. 1.
3.Uchylenia decyzji w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz stwierdzeniajej wygaśnięcia, w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 2, dokonuje wójtlub burmistrz (prezydent miasta) na ogólnych zasadach.
4.O uchyleniu decyzji w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, orazo jej wygaśnięciu, w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 2, wójt lub burmistrz(prezydent miasta) zawiadamia osobę, której ta decyzja dotyczy, oraz właściwegownioskodawcę, a w razie zgonu osoby - wnioskodawcę.
5.W razie uchylenia oraz wygaśnięcia decyzji, wójt lub burmistrz (prezydentmiasta):
   1)unieważnia wezwania, o których mowa w § 21 ust. 1, wystawione dla osób, wobec którychuchylono decyzję lub decyzja wygasła,
   2)wmiejsce osób, o których mowa w pkt 1, przeznacza inne osoby do funkcjikuriera albo wykonywania świadczeń osobistych, w razie ogłoszenia mobilizacjilub wybuchu wojny, oraz wystawia dla nich wezwania.
6.Do przechowywania i dostarczania wezwań, o których mowa w ust. 5, stosujesię odpowiednio przepisy § 21 ust. 3-5.
Przeznaczanie nieruchomościi rzeczy ruchomych na cele świadczeń rzeczowych oraz wykonywanie tych świadczeń

§28.1. Przedmiotem świadczeń rzeczowychnie mogą być:

1)tereny,pomieszczenia, środki transportowe, maszyny i inny sprzęt, znajdujące sięw posiadaniu:
   a)jednostek organizacyjnych służących bezpośrednio działalności Sejmu i Senatu RzeczypospolitejPolskiej, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Kancelarii PrezesaRady Ministrów, ministerstw i urzędów wojewódzkich oraz Narodowego BankuPolskiego i banków, a także Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowychi Mennicy Państwowej,
   b)jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych odpowiednioprzez Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości, ministra właściwegodo spraw wewnętrznych oraz Szefa Urzędu Ochrony Państwa,
   c)przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw obcych oraz innych przedstawicielstwi instytucji zrównanych z nimi w zakresie przywilejów i immunitetów namocy ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych,jak również członków tych przedstawicielstw, urzędów i instytucji orazczłonków ich rodzin, a także innych osób zrównanych z nimi w zakresie przywilejówi immunitetów, jeżeli nie posiadają obywatelstwa polskiego,
2)biblioteki, muzea, archiwa i zabytki uznane przez Prezydenta RzeczypospolitejPolskiej za pomniki historii oraz dobra kulturalne, o których mowa w art.218 ustawy, oraz obiekty wpisane na "listę dziedzictwa światowego" na podstawieKonwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego,przyjętej w Paryżu dnia 16 listopada 1972 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 32, poz.190 i 191),
3)zbiory naukowe i artystyczne mające charakter publiczny,
4)świątynie, domy modlitwy oraz pomieszczenia kościołów i innych związkówwyznaniowych mających osobowość prawną, wraz ze znajdującymi się w nichprzedmiotami przeznaczonymi do wykonywania kultu religijnego,
5)przedmioty wyłączone spod egzekucji stosownie do przepisów o postępowaniuegzekucyjnym w administracji, z wyjątkiem narzędzi prostych oraz środkówtransportowych,
6)parki narodowe i rezerwaty przyrody,
7)przedszkola, domy dziecka, zakłady opiekuńczo-wychowawcze, szkoły specjalnei internaty tych szkół, specjalne ośrodki wychowawcze i szkolno-wychowawczeoraz poradnie psychologiczno-pedagogiczne,
8)urządzenia i sieci telekomunikacyjne:

   a)ujęte w planach działania operatorów publicznych na wypadek sytuacji szczególnychzagrożeń, sporządzonych w trybie określonym w art. 64 ust. 3 ustawy z dnia21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852 orazz 2001 r. Nr 122, poz. 1321 i Nr 154, poz. 1800 i 1802), przewidziane doużycia na potrzeby jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 4,
   b)niezbędne do wykonania decyzji nałożonych na operatorów telekomunikacyjnych przezministra właściwego do spraw łączności w trybie określonym w art. 66 ust.1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne.
2.Przedmiotem świadczeń rzeczowych nie mogą być również pojazdy samochodoweniedopuszczone do ruchu po drogach publicznych, używane wyłącznie do przewozuwewnątrz zakładu, po przedstawieniu przez posiadacza odpowiednich dokumentów.

§29.1. W toku postępowania administracyjnegowójt lub burmistrz (prezydent miasta) może dokonywać oględzin nieruchomościi rzeczy ruchomych, które, stosownie do zgłoszonych wniosków i własnychpotrzeb, mogą być przedmiotem świadczeń rzeczowych. W oględzinach mogą uczestniczyć upoważnieni przez wójta lub burmistrza (prezydenta miasta)przedstawiciele wnioskodawców, o których mowa w § 8 i 9 oraz § 12 ust.2.

2.Wójt lub burmistrz (prezydent miasta) oraz organy właściwe do zgłaszaniawniosków o nałożenie obowiązku świadczeń rzeczowych mogą dokonywać równieżoględzin stanu utrzymania nieruchomości lub rzeczy ruchomych, które zostałyprzeznaczone na cele świadczeń rzeczowych.

§30.1. Na podstawie wniosków, potrzebi oględzin, o których mowa w § 8 i 9, § 12 ust. 2 oraz § 29 ust. 1, wójtlub burmistrz (prezydent miasta) wydaje decyzję o przeznaczeniu nieruchomościlub rzeczy ruchomych na cele świadczeń rzeczowych.

2.Wzór decyzji, o której mowa w ust. 1, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
3.Decyzje, o których mowa w ust. 1, mogą dotyczyć poszczególnych przedmiotówświadczeń rzeczowych albo ich rodzajów.
4.Przy wydawaniu decyzji, o których mowa w ust. 1, wójt lub burmistrz (prezydentmiasta) powinien mieć na względzie, w miarę możliwości, równomierne obciążenieobowiązkiem świadczeń rzeczowych wszystkich posiadaczy zamieszkującychlub mających siedzibę na obszarze działania gminy.
5.Przepis ust. 4 nie dotyczy przeznaczenia rzeczy ruchomych na cele etatowychświadczeń rzeczowych na rzecz Sił Zbrojnych.
6.Wnioski wojskowych komendantów uzupełnień o przeznaczenie rzeczy ruchomychna cele etatowych świadczeń rzeczowych dla Sił Zbrojnych realizuje sięw pierwszej kolejności, zarówno pod względem ilościowym, jak i jakościowym,z uwzględnieniem propozycji zawartych w tych wnioskach.

§31.1. Decyzje, o których mowa w §30 ust. 1, wydaje wójt lub burmistrz (prezydent miasta) właściwy wedługsiedziby posiadacza lub jego miejsca czasowego pobytu trwającego ponaddwa miesiące.

2.W przypadku gdy przedmioty świadczeń rzeczowych znajdują się w oddziałach,placówkach lub filiach poza siedzibą posiadacza, decyzję wydaje wójt lubburmistrz (prezydent miasta) właściwy według miejsca stacjonowania tychoddziałów, placówek lub filii; decyzję doręcza się posiadaczowi lub upoważnionejprzez niego osobie.
3.Ostateczna decyzja o przeznaczeniu nieruchomości lub rzeczy ruchomej nacele świadczeń rzeczowych zachowuje ważność, z zastrzeżeniem ust. 4, doczasu wezwania jej posiadacza do wykonania świadczenia.
4.Decyzja o przeznaczeniu nieruchomości lub rzeczy ruchomej na cele świadczeńrzeczowych przewidzianych do realizacji w razie ogłoszenia mobilizacjilub wybuchu wojny zachowuje ważność, mimo że posiadacz, któremu decyzjęwydano, został w czasie pokoju wezwany do wykonania świadczenia.
5.Ostateczne decyzje o przeznaczeniu nieruchomości lub rzeczy ruchomej nacele świadczeń rzeczowych uchyla się w razie:
   1)zaistnienia okoliczności, o których mowa w § 28,

   2)wniosku organu lub kierownika jednostki organizacyjnej, o których mowa w § 12 ust.2, jeżeli ustała potrzeba korzystania ze świadczeń rzeczowych,
   3)zmiany posiadacza przedmiotu świadczenia rzeczowego,
   4)utraty,zniszczenia lub uszkodzenia przedmiotu świadczenia w stopniu nieodpowiadającymjego właściwościom lub przeznaczeniu.

§32. W przypadkach, o których mowa:

1)wart. 209 ust. 1 ustawy, posiadacz może być wezwany, na wniosek właściwegoorganu, do wykonania świadczenia,
2)w§ 31 ust. 4, wójt lub burmistrz (prezydent miasta) wystawia, w miejscewykorzystanych, nowe wezwania dla posiadaczy.

§33.1. W sprawach dotyczących przeznaczenianieruchomości lub rzeczy ruchomej na cele świadczeń rzeczowych oraz wzywaniaposiadaczy do wykonania takich świadczeń stosuje się odpowiednio § 19-22.
2.Obowiązku, o którym mowa w art. 212 ust. 1 ustawy, posiadacze powinni dopełnićw ciągu trzech dni od dnia rozporządzenia nieruchomością lub rzeczą ruchomą.

§34. Przedmioty świadczeń rzeczowych uważa się za oddane przez posiadaczyz chwilą:

1)postawieniado dyspozycji biorącego, we wskazanym w decyzji lub wezwaniu miejscu, środkówtransportowych i maszyn wraz z kierowcami (operatorami, załogami) wykonującymiświadczenia osobiste, przygotowanych technicznie do wykonania określonegorodzaju przewozów lub innych prac i zaopatrzonych w pełne zbiorniki materiałówpędnych oraz materiały eksploatacyjne zgodnie z instrukcją obsługi, a takżew niezbędne wyposażenie ustalone w odrębnych przepisach,
2)przekazaniabiorącemu narzędzi i urządzeń sprawnych technicznie oraz gotowych do natychmiastowegoużycia,
3)przekazaniado wykorzystania przez biorącego rzeczy ruchomych innych niż określonew pkt 1 w stanie zdatnym do użytku, zgodnie z ich przeznaczeniem,
4)oddaniabiorącemu nieruchomości w stanie użytkowym i z wyposażeniem, z jakim wykorzystywałje posiadacz, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 210 ust. 1 ustawy,albo w odrębnych przepisach nie określono innych wymagań.

§35.1. Jednostka organizacyjna, narzecz której mają być oddane nie samobieżne środki transportowe, maszynyi urządzenia, jest obowiązana zapewnić nieodpłatnie posiadaczowi sprzętdo holowania lub przewozu tych środków, maszyn i urządzeń z miejsca ichpostoju do miejsca wskazanego w wezwaniu.

2.W razie niemożności oddania przedmiotów świadczeń rzeczowych w określonymterminie i miejscu, posiadacz jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić otym wójta lub burmistrza (prezydenta miasta), a także biorącego, oraz podaćprzyczyny uniemożliwiające ich oddanie.
3.W razie nieoddania przedmiotów świadczeń rzeczowych w określonym terminiei miejscu oraz nie zawiadomienia o niemożności ich oddania, wójt lub burmistrz(prezydent miasta) występuje do starosty z wnioskiem o zastosowanie odpowiedniegośrodka egzekucji administracyjnej.

§36.1. Wezwanie do wykonania obowiązkuświadczenia upoważnia posiadacza środków transportowych, maszyn i urządzeńdo nabycia w stacjach paliwowych, poza kolejnością, materiałów pędnychw ilości, o której mowa w § 34 pkt 1.

2.W razie wystąpienia trudności z zakupem materiałów pędnych do środków transportowych,maszyn i urządzeń, udostępnianych:

   1)jednostkom organizacyjnym Sił Zbrojnych, posiadacz jest obowiązany powiadomić o tymwłaściwego wojskowego komendanta uzupełnień, a następnie postępować zgodniez jego wskazówkami,
   2)organom obrony cywilnej lub państwowym jednostkom organizacyjnym wykonującym zadaniana potrzeby obrony państwa, posiadacz jest obowiązany powiadomić o tymodpowiednio właściwy organ obrony cywilnej lub kierownika państwowej jednostkiorganizacyjnej, na rzecz których świadczenie ma być wykonywane.

§37.1. Właściwe do przyjęcia przedmiotówświadczeń rzeczowych są osoby upoważnione przez kierowników (dowódców)jednostek organizacyjnych, na rzecz których mają być one przekazane, alboosoby upoważnione przez wnioskodawców.

2.Jednostka organizacyjna przyjmująca przedmioty świadczeń rzeczowych poświadczaposiadaczowi ich oddanie, zbiorczo lub oddzielnie każdy przedmiot. W uzasadnionychprzypadkach, na wniosek jednej ze stron, poświadczenie przekazania powinnookreślać stan techniczny, procentowy stopień zużycia danego przedmiotuoraz jego wartość szacunkową.

§38.1. Zwrot przedmiotów świadczeńrzeczowych następuje po ustaniu potrzeby ich wykorzystywania, w terminiei miejscu wskazanym przez jednostkę organizacyjną, we władaniu której znajdująsię przedmioty podlegające zwrotowi, na podstawie okazanego poświadczeniaprzekazania oraz decyzji o przeznaczeniu przedmiotów na cele świadczeńrzeczowych.

2.O terminie i miejscu zwrotu przedmiotów świadczeń rzeczowych oraz o dokumentachniezbędnych do okazania przy odbiorze jednostka organizacyjna zawiadamiaimiennie zainteresowanych posiadaczy.
3.Jednostka organizacyjna zwracająca środki transportowe, narzędzia, maszynyi urządzenia nie samobieżne jest obowiązana zapewnić posiadaczowi nieodpłatniesprzęt do ich holowania lub przewozu z miejsca zwrotu do miejsca zamieszkania(siedziby) posiadacza.

§39.1. W chwili zwrotu przedmioty świadczeńrzeczowych podlegają zbadaniu w celu ustalenia ich ewentualnych uszkodzeńlub stopnia zużycia. Badanie przeprowadzają przedstawiciele jednostki organizacyjnej,która zwraca te przedmioty, oraz posiadacz lub jego przedstawiciel.

2.W razie różnicy w ocenie stanu technicznego zwracanych świadczeń rzeczowych,jednostka zwracająca lub posiadacz powołuje rzeczoznawcę w celu wydaniaopinii. Koszty związane z wydaniem opinii pokrywa ta strona, której ocenystanu technicznego przedmiotu świadczenia rzeczowego nie potwierdza opiniarzeczoznawcy. Wynik badania oraz opinię rzeczoznawcy zamieszcza się w protokole,który w szczególności powinien zawierać bliższe oznaczenie przedmiotu świadczeńrzeczowych oraz opis uszkodzeń i uzasadnienie.
3.W razie gdy przedmioty świadczeń rzeczowych nie mogą być zwrócone posiadaczowize względu na utratę albo zniszczenie w całości lub w części, jednostka,we władaniu której znajdowały się te przedmioty, jest obowiązana zawiadomićo tym posiadacza.

§40.1. Zwrot przedmiotów świadczeńrzeczowych następuje za pisemnym poświadczeniem zwrotu, w którym określasię także ich stan techniczny. Poświadczenie zwrotu powinno zawierać odpowiedniodane określone w § 37 ust. 2.

2.Poświadczenie zwrotu wystawia się zbiorczo lub oddzielnie dla każdego przedmiotuświadczenia rzeczowego.

§41.1. Jednostka organizacyjna, narzecz której zostały przekazane, w ramach świadczeń rzeczowych, środkitransportowe, maszyny lub urządzenia, jest obowiązana zwrócić je z takąilością materiałów pędnych i eksploatacyjnych, z jaką zostały dostarczonedo jednostki.

2.Koszty przejazdu posiadacza lub jego przedstawiciela z miejsca zamieszkania(siedziby) do miejsca zwrotu przedmiotów świadczeń rzeczowych pokrywa jednostkaorganizacyjna, o której mowa w ust. 1.

§42.1. Posiadaczom udostępniającymprzedmioty świadczeń rzeczowych, z chwilą zakończenia wykonywania tychświadczeń, wypłaca się ryczałt lub jego odpowiednią część, stosownie doczasu wykonywania świadczenia.

2.Wykaz wysokości stawek ryczałtu określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.
3.W razie wykorzystywania przedmiotów świadczeń rzeczowych o odmiennych parametrachlub właściwościach niż określone w załączniku, o którym mowa w ust. 2,wysokość ryczałtu może być odpowiednio obniżona lub podwyższona, stosowniedo uzgodnień między posiadaczem a jednostką organizacyjną, na rzecz którejświadczenie było wykonywane.
4.Wysokość stawek ryczałtu, o których mowa w ust. 2, podlega corocznie waloryzacji,stosownie do wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółemw roku poprzedzającym, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Tryb przyznawania odszkodowaniaza utratę lub uszkodzenie oraz za szkody wynikłe z używania przedmiotówświadczeń rzeczowych

§43.1. Posiadaczowi, który udostępniłprzedmioty świadczeń rzeczowych, przysługuje odszkodowanie w razie ichutraty, zniszczenia w całości lub uszkodzenia oraz za szkody wynikłe zużywania ich w sposób sprzeczny z ich właściwościami lub przeznaczeniem.Odszkodowanie nie przysługuje w razie powstania szkody z winy posiadacza.

2.Prawo do odszkodowania powstaje z dniem zwrotu przedmiotów świadczeń rzeczowychlub otrzymania zawiadomienia o tym, że nie zostaną one zwrócone z powoduich utraty, zniszczenia w całości lub uszkodzenia w stopniu wykluczającymcelowość przeprowadzenia naprawy albo od dnia, w którym zwrot lub powiadomieniepowinno nastąpić. W razie zaistnienia przeszkód uniemożliwiających dokonaniezwrotu lub wystosowanie zawiadomienia, prawo do odszkodowania powstajez dniem ustania tych przeszkód.

§44.1. Odszkodowanie przyznaje sięna wniosek posiadacza lub jego spadkobiercy (następcy prawnego), a w przypadku,o którym mowa w § 39 ust. 3 - z urzędu.

2.Zgłoszenie wniosku powinno nastąpić w ciągu dwunastu miesięcy od dnia,o którym mowa w § 43 ust. 2.
3.Ustalenie wysokości odszkodowania powinno nastąpić nie później niż w ciągutrzydziestu dni od dnia zgłoszenia wniosku.

§45. Podstawę ustalenia odszkodowania stanowią:

1)poświadczenie przekazania przedmiotów świadczeń rzeczowych na potrzeby obrony państwa,
2)poświadczenie zwrotu przedmiotów świadczeń rzeczowych, zawierające ustalenie ich stanutechnicznego, a w razie potrzeby protokół, o którym mowa w § 39 ust. 2,albo zawiadomienie stwierdzające, że nie zostaną one zwrócone z powoduutraty, zniszczenia lub uszkodzenia, o którym mowa w § 39 ust. 3,
3)inne dowody dotyczące przedmiotów świadczeń rzeczowych, przedstawione przezposiadacza albo znajdujące się w dyspozycji organów administracji rządowejlub samorządu terytorialnego.

§46.1. Przy ustalaniu wysokości odszkodowania:

   1)uwzględnia się procentowy ubytek wartości przedmiotów świadczeń rzeczowych na skutekoddania ich do używania do dnia zwrotu albo otrzymania przez posiadaczazawiadomienia o niemożności zwrotu tych przedmiotów,
   2)stosuje się ceny rynkowe oddanych do używania przedmiotów świadczeń rzeczowych,obowiązujące w dniu rozpatrywania wniosku o odszkodowanie.

2.Odszkodowanie przyznane za utratę, uszkodzenie oraz za szkody wynikłe zużywania przedmiotów świadczeń rzeczowych podlega zmniejszeniu o kwotęwypłaconą z tytułu ubezpieczenia.

§47.1. W sprawach przyznawania odszkodowaniai ustalania jego wysokości właściwa jest komisja w składzie:

   1)przedstawiciel jednostki organizacyjnej, na rzecz której przedmioty świadczeń rzeczowychzostały udostępnione,
   2)posiadacz lub jego przedstawiciel,
   3)rzeczoznawcy,o których mowa w § 39 ust. 2.
2.Podstawę do wypłaty odszkodowania stanowi protokół ustalający wysokośćodszkodowania, sporządzony przez komisję, o której mowa w ust. 1.

§ 48. Strona, która nie zgadza się z ustaloną wysokościąodszkodowania, może, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia zawiadomieniao przyznaniu odszkodowania, żądać ustalenia jego wysokości w drodze postępowaniasądowego.

Rozdział 3

Świadczeniaw razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny

§ 49.1. Naosobach i posiadaczach, którym doręczono w czasie pokoju decyzję o przeznaczeniudo wykonywania świadczeń osobistych oraz decyzje o przeznaczeniu nieruchomościlub rzeczy ruchomej na cele świadczeń rzeczowych w razie ogłoszenia mobilizacjilub wybuchu wojny, spoczywa obowiązek natychmiastowego wykonania świadczeń,w przypadku zaistnienia takiej sytuacji.

2.Do wykonania świadczeń, o których mowa w ust. 1, osoby i posiadacze mogąbyć również wzywani przez wójta lub burmistrza (prezydenta miasta).
3.Nie doręczenie wezwania nie zwalnia osoby lub posiadacza od natychmiastowegowykonania świadczenia, zgodnie z decyzją, o której mowa w ust. 1.

§50. W razie ogłoszenia mobilizacji lub w czasie wojny, wójt lub burmistrz(prezydent miasta) może nałożyć obowiązek świadczeń osobistych i świadczeńrzeczowych na podstawie doraźnie zgłoszonych wniosków.

§51.1. Uprawnionymi do zgłaszania wnioskówo nałożenie obowiązku świadczeń osobistych i rzeczowych są organy i kierownicy,o których mowa w § 12 ust. 2, oraz dowódcy jednostek wojskowych.

2.W sprawach wniosków stosuje się odpowiednio przepisy § 10.

§52.1. W przypadkach, o których mowaw § 50, wójt lub burmistrz (prezydent miasta) wydaje decyzję o nałożeniuobowiązku świadczenia osobistego lub rzeczowego. Przepis § 18 ust. 2 stosujesię odpowiednio.

2.Decyzji o nałożeniu obowiązku świadczenia nadaje się rygor natychmiastowejwykonalności w terminie w niej określonym.
3.Osoby, wobec których wydano decyzję o nałożeniu obowiązku świadczenia osobistego,mogą być również wzywane do wykonania tego świadczenia.
4.O nałożeniu obowiązku świadczeń osobistych i rzeczowych na podstawie wnioskówdowódców jednostek wojskowych wójt lub burmistrz (prezydent miasta) powiadamiawłaściwego wojskowego komendanta uzupełnień.

§53. Wójt lub burmistrz (prezydent miasta), w szczególnych sytuacjach, możenakładać obowiązek świadczeń osobistych lub rzeczowych również w drodzeobwieszczeń lub w inny sposób.

§54.1. Obowiązkowi świadczeń osobistychnie podlegają osoby reklamowane od obowiązku pełnienia czynnej służby wojskowejna podstawie odrębnych przepisów.

2.Do świadczeń osobistych stosuje się odpowiednio przepisy § 16 i 23-27.

§55.1. Do świadczeń rzeczowych stosujesię odpowiednio przepisy § 28-31 i 33-42.

2.Przedmioty świadczeń rzeczowych, znajdujące się w posiadaniu jednostekzmilitaryzowanych, mogą być wykorzystywane tylko na rzecz Sił Zbrojnych.
3.Na podstawie wniosków, o których mowa w § 50, przedmiotem świadczeń rzeczowychmogą być w szczególności: materiały budowlane, paliwa, smary, oleje, materiałyenergetyczne, a także produkty spożywcze i pasze.

§56.1. Do odszkodowań za przedmiotyświadczeń rzeczowych stosuje się odpowiednio przepisy § 43-47.

2.Roszczenie o odszkodowanie za szkody powstałe w przedmiotach świadczeńrzeczowych oddanych do używania Siłom Zbrojnym posiadacz zgłasza wojewodzie,za pośrednictwem wójta lub burmistrza (prezydenta miasta).
3. W razie uznania roszczenia za nieuzasadnionelub niemożności uzgodnienia wysokości odszkodowania, biorący albo wojewodazawiadamia pisemnie poszkodowanego o odmowie zaspokojenia roszczenia. Posiadacz,po zakończeniu działań wojennych, może dochodzić roszczenia w drodze sądowej.
Rozdział 4

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 57. Wójtowie lub burmistrzowie (prezydenci miast)prowadzą w czasie pokoju rejestr wykonanych świadczeń na podstawie potwierdzeńwydanych przez jednostki organizacyjne, na rzecz których świadczenie byłowykonywane.

§58.1. Wydatki administracyjne związanez planowaniem i nakładaniem obowiązku świadczeń na rzecz obrony oraz związanez doręczaniem przez kurierów kart powołania do czynnej służby wojskoweji wezwań do wykonania świadczeń osobistych lub rzeczowych w razie ogłoszeniamobilizacji i w czasie wojny pokrywa się z budżetu wojewody.

2.Wydatki na świadczenia osobiste i rzeczowe, wykonywane przez kurierów doręczającychw czasie pokoju karty powołania żołnierzom rezerwy oraz wezwania do wykonaniaświadczeń osobistych lub rzeczowych podczas ćwiczeń wojskowych prowadzonychw celu sprawdzenia gotowości mobilizacyjnej Sił Zbrojnych, pokrywa sięz budżetu Ministerstwa Obrony Narodowej.
3.Wydatki na świadczenia osobiste i rzeczowe, wykonywane przez kurierów doręczającychw czasie pokoju wezwania do wykonania świadczeń osobistych lub rzeczowychna rzecz innych świadczeniobiorców niż wymieniony w ust. 2, pokrywa sięz budżetu świadczeniobiorcy, na rzecz którego te świadczenia były realizowane.

§59. Jednostki Sił Zbrojnych oraz jednostki organizacyjne wymienione w §4 zapewniają środki finansowe na realizację świadczeń osobistych i rzeczowychprzewidzianych do wykonania na ich rzecz, ujętych w rocznym planie świadczeń,o którym mowa w § 11.

§60. Obowiązujące dotychczas druki formularzy, decyzji i wezwań w sprawachświadczeń na rzecz obrony wykorzystuje się do wyczerpania zapasów, jednaknie dłużej niż przez jeden rok od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

§61. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 września 1993 r. wsprawie świadczeń na rzecz obrony (Dz. U. Nr 85, poz. 397).

§62. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

PrezesRady Ministrów: L. Miller